Koreaans eten staat allang niet meer alleen in hippe stadswijken. Van Utrecht tot Groningen openen restaurants die zich specialiseren in één gerecht: Korean fried chicken. Knisperend van buiten, smeuïg van binnen, bedekt in een saus die tegelijk zoet, pittig en rijkelijk umami is. Dat het geen voorbijgaande hype is, bewijzen de cijfers: de omzet van Koreaanse producten in Nederland steeg het afgelopen jaar met 87 procent.
Wat maakt dit zo anders dan gewone gefrituurde kip
De meeste mensen die Korean fried chicken voor het eerst eten, zeggen hetzelfde: dit is toch gewoon kip? En dan nemen ze een hap. De buitenkant heeft een glazige, lichtere korst dan je kent van fastfoodketens of je eigen frituurkip. Die korst breekt met een hoorbare krak. Binnenin is het vlees sappig en zacht, alsof het gebraiseerd is in plaats van gefrituurd. Hoe dat werkt, zit in twee dingen: het beslag en de frituurmethode.
Koreaans kipbeslag is dunner dan Westers beslag. Vaak met aardappelzetmeel of rijstmeel in plaats van bloem alleen, wat de korst luchtiger maakt. Maar het echte geheim is de dubbele frituur. De kip gaat eerst op lage temperatuur, rond de 160 graden, om langzaam gaar te worden. Dan rust hij kort. Daarna gaat hij opnieuw in de olie, nu op 190 graden, voor die definitieve krokante schil. Het vet trekt in de rustpauze uit het beslag, zodat de korst tijdens de tweede frituur glashard wordt in plaats van zacht. Het resultaat houdt het uren vol. Thuis gefrituurde kip is na twintig minuten slap. Korean fried chicken niet.
Drie sauzen die je moet kennen
In Korea is de saus minstens zo belangrijk als de frituurmethode. De drie meest populaire zijn soy garlic, spicy en honey butter.
Soy garlic is de klassieker en de veiligste keuze voor beginners. Sojasaus, knoflook, een beetje suiker, rijstazijn. De saus is donker, kleverig en diep van smaak. Hij omhult de kip in een glanzende laag die elke hap intenser maakt dan de vorige.
Spicy draait op gochujang, de gefermenteerde Koreaanse chilipasta. Niet alleen heet, maar ook fruitig en licht zuur. Samen met sojasaus en honing geeft het een complexe pittigheid die anders aanvoelt dan Sriracha of sambal. Minder agressief, meer diepte.
Honey butter is de nieuwste favoriet, met name populair bij de jongere generatie. Zout, zoet, licht bloemig. Hier voel je duidelijk de westerse invloed op de Koreaanse keuken. En eerlijk gezegd: het werkt uitstekend.
Chimaek: kip met bier als nationaal ritueel
Wie de populariteit van Korean fried chicken wil begrijpen, moet het woord chimaek kennen. Het is een samentrekking van chicken en maekju, het Koreaanse woord voor bier. In Korea bestel je je kip altijd met koud bier. Dat doe je met vrienden, na het werk, voor de tv bij voetbal. Chimaek is geen maaltijd, het is een ritueel.
Die combinatie heeft haar weg gevonden naar westerse restaurants. In Amsterdam en Rotterdam openden de afgelopen twee jaar meerdere Koreaanse kipzaken met een uitgebreide bierselectie. De formule werkt: informeel, snel en sociaal. En lekker.
De opkomst van Korean fried chicken past in de bredere Aziatische foodtrend. Als je meer wil lezen over andere Aziatische keukens die Nederland veroveren, lees dan ook waarom Filipijnse gerechten nu overal opduiken of ontdek het Japanse comfort food dat iedereen over het hoofd ziet.
Zo maak je het zelf thuis
Korean fried chicken thuis maken is niet moeilijk, maar het vraagt wat geduld. Dit heb je nodig voor vier personen:
- 1 kg kipstukken (drumsticks of vleugels werken het best)
- 100 g aardappelzetmeel
- 50 g bloem
- 1 tl zout, 1 tl knoflookpoeder, zwarte peper naar smaak
- Zonnebloemolie om in te frituren
Voor de soy garlic saus: vier eetlepels sojasaus, drie eetlepels honing, vier teentjes knoflook (fijngehakt), een eetlepel rijstazijn, een eetlepel sesamolie. Even inkoken tot hij iets dikker wordt.
Meng het zetmeel, de bloem en de kruiden. Dep de kip droog en wentel door het mengsel. Frituur op 160 graden voor acht minuten. Haal de kip eruit en laat drie minuten rusten op keukenpapier. Frituur daarna op 190 graden voor vier minuten tot goudbruin. Direct met de saus mengen en serveren met gesneden lente-uitjes en sesamzaad.
Gochujang koop je bij elke Toko en steeds vaker ook bij grote supermarkten. De gefermenteerde pasta is anders dan gewone chilisaus. Het fermentatieproces geeft een milde zoetheid mee die de hitte verzacht. Een potje gaat lang mee en werkt ook uitstekend in andere Koreaanse gerechten zoals bibimbap of bulgogi.
Waarom dit nu pas in Nederland aankomt
Koreaanse keuken is in Korea zelf allang mainstream. Dat het nu pas in Nederland doorbreekt, heeft alles te maken met culturele export. Squid Game, Parasite, en de K-pop-golf via artiesten als BTS en BLACKPINK hebben een generatie jongeren met Koreaanse cultuur laten kennismaken. En wie Koreaanse series kijkt, wil ook Koreaans eten. Dat bleek ook uit onderzoek van Motivaction: inmiddels eet vier op de tien Nederlanders regelmatig Koreaans.
Tegelijk is Korean fried chicken toegankelijk. Je hoeft geen fan van kimchi of Koreaanse bouillon te zijn om het te begrijpen. Het is kip. Gefrituurde kip. Maar dan beter. Dat is een stevige basis.
De verwachting is dat Koreaanse kiprestaurants in Nederland de komende jaren verder groeien, zeker buiten de Randstad. De ingrediënten zijn inmiddels bij elke Toko te vinden, gochujang steeds vaker ook bij reguliere supermarkten. De drempel is laag. De beloning hoog.